Imagine there is just she ... (in the middle of your heart) and yellow lemon tree !
- ვის ეძებთ აქ ? რა გნებავთ ... ? ეკითხება ახალგაზრდა ქალი უცნობ ბიჭს და თან ოდნავ ეჭვიანი,შეშინებული თვალებით უყურებს.
- იცით...(პაუზა საკმაოდ გაიწელა) აქ, ამ ეზოში დაახლოებით 6-7 წლის წინ ერთი გოგონა ცხოვრობდა,ნინო ერქვა...მგონი (ოდნავ გასაგონად დააყოლა) გვარი აღარ მახსოვს სამწუხაროდ.
- არ ვიცი...ბოდიშით, ვერ დაგეხმარებით.ცივად უპასუხა ახალგაზრდა ქალმა და სახლში შევიდა.
...
თითქოს გაბრუებული იყო კოტე, დაპროგრამირებული დადიოდა.არაფერი არ აინტერესებდა, ყველაფერი მეორეხარსიხოვანი გახდა უცბად მისთვის,მხოლოდ მას დაეძებდა, მაგრამ ვის? თავადაც არ იცოდა.მოსვენება არ ჰქონდა,რაღაც არ აძლევდა მშვიდად ყოფნის საშუალებას...არადა თითქოს ყველაფერი გააჩნდა უზრუნველი ცხოვრებისთვის,როგორც ასეთ დროს ხალხი იტყოდა, ყველაფერი ჰქონდა სრული ბედნიერებისთვის (ან კი რა იციან მათ - ნათესავებმა,ახლობლებმა...თუ რა სჭირდება ახალგაზრდა ადამიანს სრული ბედნიერებისთვის ?).ახლა ჩამოვყვებით,თითებზე დავითვლით რაცაა საჭირო "ბედნიერი ცხოვრებისთვის".სახლი,მანქანა,ფული,ჯანმრთელობა...(დიახ, სწორედ მასეთი თანმიმდევრობით ველოდებოდი "საჭირო საგნების" ჩამოთვლას...). თქვენი ფრთებშეკვეცილი ფანტაზია ბანალურ საგნებს(ნივთებს) ვერ სცდება ! მაგ ლოგიკით თუ ვიმსჯელებთ...კოტე ერთ-ერთი უბედნიერესი ადამიანო ყოფილა დედამიწაზე.
რა არის ის რაღაც, რაღაც ერთი...რაც ადამიანთა უმრავლესობას აკლია "სრული,აბსოლიტური ბედნიერებისთვის" ? (იმედია, ყველას თავისი შეხედულება აქვს )
...
- იცით, აქ ერთი გოგონა ცხოვრობდა 7 წლის წინ...ნინო ერქვა...
- არა, ალბათ გეშლებათ...აქ არავითარ ნინოს არ უცხოვრია.
...დუმილი...
ნინი,ნინო,ნინა...არ ეძინებოდა ღამით კოტეს.დილით ყოველთვის დაღლილ-დაქანცულს ეღვიძებოდა.მოდი გიოს დავურეკავ და ვეტყვი რაც მჭირს...გამიგებს.თვითონვე ანუგეშა თავის თავი კოტემ და მობილურს გადასწვდა.
...
- გიო, ვინმე ნინი ან ნინო თუ გვყავდა ჩვენ კლასელი ან ჯგუფელი ? შეეკითხა ბავშვობის მეგობარს და თან სახე აარიდა.
- კიი, ტო კლასელი გვყავდა ერთი ნინო, მაიცა რა გვარი იყო...? აუუუ, როგორ დამავიწყდა ტოო, გამხდარი,მაღალი,წაბლისფერი თმით. გვარი აღარ მახსოვს კოტე ....
- გიო, გიო იქნებ გამიგო რამენაირად,დამიზუსტო რა.....შეძლებ ? ძალიან მნიშვნელოვანია ეგ ჩემთვის.....მუდარანარევი ხმით სთხოვა დახმარება მეგობარს.
- კოტე ნათიას გავუვლი დღესვე და დაგირეკავ ეგრევე , მაგას ეცოდინება უეჭველი.და მოხდა რამე ? რაიმე შეგემთხვა ?
- არა....ისე უბრალოდ გამახსენდა და ....აღარ დაამთავრა კოტემ სათქმელი.
...
- ალო...ხო გიო გისმენ. რაო ? რა გვარი იყოო....კიდევ გამიომეორე,რაღაც არ ისმის კარგად ..და სად ცხოვრობდაო ? ისანი-სამგორის რაიონშიო არა ?! და ქუჩა ? გიო ჯიგარი ხარ, მადლობ კიდევ ერთხელ...
კოტე უკვე ქუჩაში იყო,ტაქსი გააჩერა...ისანში გამიყვანე რა ერთი...ქუჩაც უთხრა მძღოლს და მანქანის კარები მიიხურა.
ნახავს ნეტავ....? მიაგნებს კი ? ალბათ...ალბათ.
Ou est elle ? ...Est qu'elle existe encore...nous esperons que oui, et l'amour retrouvera son chemin...
0 commentaires:
Post a Comment